Είσοδος της Θεοτόκου εις τα Άγια των Αγίων (21 Νοεμβρίου 2026) — Κήρυγμα
21 Νοεμβρίου 2026
Απόστολος — Προς Εβραίους 9:1-7
¹ Είχε μεν λοιπόν και η πρώτη σκηνή διατάξεις λατρείας και το άγιον το κοσμικόν. ² Διότι κατεσκευάσθη σκηνή η πρώτη, εις την οποίαν ήτο και η λυχνία και η τράπεζα και η πρόθεσις των άρτων, ήτις λέγεται Άγια. ³ Μετά δε το δεύτερον καταπέτασμα ήτο σκηνή η λεγομένη Άγια αγίων, ⁴ έχουσα χρυσούν θυμιατήριον και την κιβωτόν της διαθήκης πανταχόθεν περικεκαλυμμένην με χρυσίον, εν ή ήτο στάμνος χρυσή, έχουσα το μάννα, και η ράβδος του Ααρών η βλαστήσασα και αι πλάκες της διαθήκης, ⁵ υπεράνω δε αυτής ήσαν Χερουβείμ δόξης κατασκιάζοντα το ιλαστήριον· περί των οποίων δεν είναι τώρα χρεία να λέγωμεν κατά μέρος. ⁶ Όντων δε τούτων ούτω κατεσκευασμένων, εις μεν την πρώτην σκηνήν εισέρχονται διαπαντός οι ιερείς εκτελούντες τας λατρείας, ⁷ εις δε την δευτέραν άπαξ του ενιαυτού εισέρχεται μόνος ο αρχιερεύς, ουχί χωρίς αίματος, το οποίον προσφέρει υπέρ εαυτού και των εξ αγνοίας αμαρτημάτων του λαού,
Ευαγγέλιο — Κατά Λουκάν 10:38-42; 11:27-28
³⁸ Ενώ δε απήρχοντο, αυτός εισήλθεν εις κώμην τινά· και γυνή τις ονομαζομένη Μάρθα υπεδέχθη αυτόν εις τον οίκον αυτής. ³⁹ Και αύτη είχεν αδελφήν καλουμένην Μαρίαν, ήτις και καθήσασα παρά τους πόδας του Ιησού, ήκουε τον λόγον αυτού. ⁴⁰ Η δε Μάρθα ενησχολείτο εις πολλήν υπηρεσίαν· και ελθούσα έμπροσθεν αυτού είπε· Κύριε, δεν σε μέλει ότι η αδελφή μου με αφήκε μόνην να υπηρετώ; είπε λοιπόν προς αυτήν να μοι βοηθήση. ⁴¹ Αποκριθείς δε ο Ιησούς, είπε προς αυτήν· Μάρθα, Μάρθα, μεριμνάς και αγωνίζεσαι περί πολλά· ⁴² πλην ενός είναι χρεία· η Μαρία όμως εξέλεξε την αγαθήν μερίδα, ήτις δεν θέλει αφαιρεθή απ' αυτής. […] ²⁷ Και ενώ αυτός έλεγε ταύτα, γυνή τις εκ του όχλου υψώσασα φωνήν, είπε προς αυτόν· Μακαρία η κοιλία ήτις σε εβάστασε, και οι μαστοί, τους οποίους εθήλασας. ²⁸ Αυτός δε είπε· Μακάριοι μάλλον οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και φυλάττοντες αυτόν.
Κήρυγμα
Σήμερα εορτάζουμε μία από τις Δώδεκα Μεγάλες Εορτές της Εκκλησίας μας. Εορτάζουμε τα Είσόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ναό — της τριετούς κορασίδος που γεννήθηκε από τον Ιωακείμ και την Άννα, απογόνους του σπέρματος του βασιλέως Δαβίδ.
Η Εκκλησία πιστεύει ότι στον Ναό την υποδέχθηκε ο αρχιερεύς Ζαχαρίας, ο μελλοντικός πατέρας του Ιωάννου του Προδρόμου, ο οποίος, εμπνευσμένος από το Άγιον Πνεύμα, την οδήγησε στα Άγια των Αγίων του Ναού των Ιεροσολύμων — τόπο όπου δεν επιτρεπόταν να εισέλθει κανείς παρά μόνον ο αρχιερεύς, και τούτο μόνον άπαξ του έτους, όταν προσέφερε τη θυσία «υπέρ εαυτού και των εξ αγνοίας αμαρτημάτων του λαού». Δεν θα προσπαθήσουμε να αποδείξουμε αν το γεγονός αυτό συνέβη ακριβώς έτσι (αυτό είναι ζήτημα πίστεως του καθενός μας), αλλά θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε το νόημα της σημερινής εορτής για εμάς.
Η Υπεραγία Παρθένος Μαρία είναι για εμάς η «πλατυτέρα τῶν οὐρανῶν», εκείνη που δέχθηκε εντός της τον Θεό, τον οποίο δεν χωρούν όλοι οι ουρανοί. Η ίδια γίνεται «ναός αγιώτατος τοῦ Θεοῦ ἡμῶν», όπως ψάλλει η υμνογραφία της σημερινής εορτής. «Δεν εξεύρετε ότι είσθε ναός Θεού και το Πνεύμα του Θεού κατοικεί εν υμίν;» γράφει ο Απόστολος προς τους Κορινθίους. Καθένας από εμάς είναι ναός του Θεού, περισσότερο όμως από όλους η Υπεραγία Παρθένος Θεοτόκος, διότι αξιώθηκε να γεννήσει τον Σωτήρα, τον Μεσσία.
Μερικοί χριστιανοί που ισχυρίζονται ότι αγαπούν τον Ιησού Χριστό, συγχρόνως αποστρέφουν το πρόσωπό τους από την πάναγνη Μητέρα Του. Στην περίπτωση αυτή αναρωτιόμαστε: μπορούμε πράγματι να αγαπάμε τον Σωτήρα μας και συγχρόνως να μην αποδίδουμε τιμή και αγάπη σε Εκείνην που Του χάρισε ανθρώπινο σώμα, που έγινε ο ναός στον οποίο εισήλθε ο ίδιος ο Θεός; Σ' Εκείνην οφείλουμε το γεγονός ότι, στον Ευαγγελισμό του αρχαγγέλου Γαβριήλ, απάντησε με ταπεινά λόγια: «Ιδού, η δούλη του Κυρίου· γένοιτο εις εμέ κατά τον λόγον σου».
Σήμερα εισερχόμαστε μαζί με την Υπεραγία Θεοτόκο στον Ναό, κρατώντας λαμπάδες και συνοδεύοντας Εκείνην που μέλλει να γίνει Μητέρα του Θεού και μεσίτρια της χαράς του κόσμου.
«Εισέρχεται στον άγιο Ναό η προστάτις όλων των θλιβομένων, διότι είναι η ίδια αγία, και αφιερώνεται τώρα ως κατοικητήριον του Βασιλέως των όλων! Ας ευφραίνεται ο πατέρας της Ιωακείμ, ας χαίρεται η Άννα, διότι πρόσφεραν στον Θεό την άμωμη Δέσποινα ως τριετή αμνάδα. Χαίρετε μαζί τους, μητέρες! Χορεύετε, παρθένες! Αγαλλιάσθε, στείρες γυναίκες! Διότι η προαναγγελθείσα Βασίλισσα των πάντων μάς άνοιξε την ουράνια βασιλεία. Χαίρετε, λαέ, και ευφραίνεσθε!»